Hari-hari cikgu Amin tanya Sudin, "Mandi tak hari ni?". Sudin sengih-sengih sambil pegang rambut. saya tengok rambut Sudin yang kering ternaik-naik terkembang-kembang.
kasihan sama Sudin. Sudin anak orang miskin. baju sekolah Sudin dah jadi warna kuning-kuning air dan nipis. kalau budak lelaki lain suka tendang saya, suka tarik tudung saya, suka curi pemadam saya, suka pijak kasut saya, suka cubit pipi saya, suka tolak saya sampai jatuh longkang, tapi Sudin tak buat macam tu. Sudin datang pujuk saya supaya saya jangan menangis nanti takut cikgu marah.
biasanya saya akan diam selepas Sudin bagi seplastik kecil sagong kelapa mak Sudin buat yang Sudin jual di sekolah.
satu hari, saya hadiahkan Sudin minyak rambut yang saya curi atas almari solek ibu. saya tahu itu ayah punya. saya ingat mahu curi minyak wangi ayah sekali tapi nanti ayah tak ada minyak wangi pula untuk bubuh di kaki (sungguh, saya ingatkan minyak wangi itu untuk letak di kaki tak mahu bagi kaki bau stokin).
sejak itu, Sudin suka lalu depan rumah saya dengan basikal tua yang ayah dia punya. sejak itu, cikgu Amin dah tak tanya lagi 'Sudin, kau mandi tak hari ni?'. sejak itu hari-hari Sudin letak sagong dalam meja saya. bukan sebungkus, tapi dua bungkus.
dan pertengahan tahun itu juga Yusri telah masuk ke kelas saya. cikgu suruh Yusri duduk di sebelah saya dan entah macam mana saya tersyok pada Yusri. masa cikgu tak ada, dengan Yusri sahaja saya main rumah-rumah. budak-budak lelaki sudah tidak berani kacau saya dan Sudin juga sudah tidak letak sagong dalam meja saya.
dan cikgu Amin mula bertanya Sudin macam dulu, "Mandi tak hari ni?"
p/s: wataknya wujud. jalan cerita rekaan semata-semata. tapi kalau kau baca ini yusri, aku nak tanya kau ingat lagi tak Isabella? ok aku tahu kau mesti tak ingat punya. baibai.